Tryfan was mijn eerste Lakelandje (zie logo bovenaan het forum). Door een stel loslopende herders heb ik veel eerder afscheid van hem moeten nemen dan ik had verwacht. Het is nu alweer jaren geleden, maar ik zal hem nooit vergeten en gun hem daarom ook een plekje hier.
Je kunt zijn verhaal hier lezen.

Wat afschuwelijk om hem zo kwijt te raken. Toch ook fijn dat je zo genoten hebt van Tryfan en omgekeerd.

Dank je.

Door het hele gebeuren ben ik nog steeds erg voorzichtig.
Maar zonder Tryfan had ik nooit uitgevonden hoe fantastisch Lakelandjes zijn en dat is het beste wat hij me ooit kon geven

Het is inderdaad heerlijk om te kunnen lezen en schrijven met je hond.

Zoiets heb ik ook met Bobbie gehad, en de band met Joep is ook al heel sterk. Ik heb nu last van kiespijn, en hij lijkt dat precies aan te voelen, aan welke kant het is.

In 2002 heb ik kanker gehad, en heb toen een grote operatie ondergaan, onze grootste angst toen, was dat bij thuiskomst Bobbie tegen me op zou springen, wat hij altijd deed als ik thuiskwam, maar.......toen ik uit het ziekenhuis kwam deed hij dat niet, hij leek te voelen dat het niet kon.....


Je zal Tryfan wel heel erg missen denk ik, het is gewoon je maatje.....
En dan nog eerder overleden doordat hij aangevallen is door andere honden begrijp ik. Dat maakt het erg oneerlijk. Ik leef met je mee


Groetjes Cynthia

Dank je.

Het missen is nu wel voorbij - het is al jaren geleden.
Maar het heeft wel tot op de dag van vandaag effect op hoe ik met honden omga.
En hij blijft altijd een plekje in mijn hart houden.
Het blijft mijn lief manneske.

Overigens heb ik sinds kort Hazle en die lijkt enorm op hem.
Ze heeft toevallig ook dezelfde kleur, maar dat is het niet.
Ze heeft dezelfde onbevreesdheid en humor en aandoenlijkheid.
(en vernielzucht )
Ik heb het achteraf zonde gevonden dat ik nooit een nestje met Tryfan heb gehad,
want hij had echt een fantastisch karakter.
Maar nu heb ik toch weer een hondje met dezelfde eigenschappen
en het is lang genoeg geleden om niet te gaan vergelijken

Ik ben blij dat het goed is afgelopen!

En ja het is altijd erg schrikken.
Honden kunnen enorm veel leren en zich enorm sociaal gedragen, maar er kan ook erg veel misgaan.
Gelukkig zitten er ook veel tussenin gevallen in - het gaat wel mis en het is niet leuk, maar de schade blijft beperkt.

Over sociaal gesproken - ik zag op dat andere forum een heel leuk geanimeerd plaatje van Els met een paar koeien.
Kun je die er hier ook op zetten? Ik vind het zo typisch Lakeland om er zo gelaten bij te zitten en wel heel knap dat je het op de foto wist vast te leggen!

Ik zal snel wat foto's van Els plaatsen, zowel met koeien, als met schapen!!!
Els vindt alles leuk en interessant. Een heerlijk beessie is het.

Dat je dit gezien had!
Ik heb het gelijk even hersteld.
Dank je